SCHRONISKA W BESKIDACH – 2
Schronisko na Ropiczce (1913–1918)
Schronisko turystyczne na Ropiczce (918 m n.p.m.), w paśmie Beskidu Morawsko-Śląskiego, należało do pierwszych polskich obiektów turystycznych na Śląsku Cieszyńskim. Zostało wybudowane w latach 1911–1913 przez Polskie Towarzystwo Turystyczne „Beskid” i uroczyście otwarte w 1913 roku.
Drewniany budynek w stylu zakopiańskim, inspirowany twórczością Stanisława Witkiewicza, znajdował się nieco poniżej szczytu, na jego południowo-wschodnim stoku, w pobliżu dzisiejszej miejscowości Rzeka. Oferował około 20 miejsc noclegowych i szybko stał się popularnym celem wycieczek.
Schronisko Polskiego Towarzystwa Turystycznego „Beskid” na Ropiczce, wybudowane w latach 1911–1913. Drewniany budynek w stylu zakopiańskim spłonął w kwietniu 1918 roku.
Działalność schroniska przerwała I wojna światowa, a jego kres nastąpił w nocy z 3 na 4 kwietnia 1918 roku, kiedy obiekt spłonął – prawdopodobnie w wyniku podpalenia. Po zakończeniu wojny nie doszło do odbudowy schroniska. Zmieniająca się sytuacja polityczna na Śląsku Cieszyńskim oraz nowe granice państwowe uniemożliwiły realizację takich planów. Do dziś nie zachowały się żadne widoczne ślady schroniska – teren porasta las, a dokładna lokalizacja pozostaje nieoznaczona.
W okresie międzywojennym (rok 1924) w pobliżu powstało natomiast schronisko Czeskiego Klubu Turystów (KČT) pod Ropiczką, które istnieje do dziś jako obiekt prywatny.
Turystyczna chata pod Ropiczką wybudowana w 1924 roku przez Klub Czechosłowackich Turystów (KČT), około 170 m poniżej szczytu. Obecnie funkcjonuje jako obiekt prywatny (tzw. „Chata Ropička”)
Choć schronisko na Ropiczce istniało zaledwie kilka lat, zapisało się jako ważny symbol początków polskiej turystyki w Beskidzie Morawsko-Śląskim.
